Richard Strauss wist dat het einde naderde en had daar vrede mee. Toen hij in 1949 zijn laatste adem uitblies, was hij 84 jaar. Gedichten van Joseph von Eichendorff en Hermann Hesse drukten precies dat gevoel van berusting uit. Strauss besloot ze als uitgangspunt te nemen voor wat zijn Vier letzte Lieder werden. Een buitengewoon ontroerend afscheid van het leven, met krachtige rollen voor sopraan en hoorns.

Anton Bruckner, een tobber, een laatbloeier, maar tegelijk ook de geschiedenis ingegaan als ‘symfonicus Gods’. Geen componist die zo gebukt ging onder zijn eigen nederigheid en angst voor kritiek als hij. Zijn geloof echter deed hem kathedralen bouwen en de Achtste symfonie is daarvan wel één van de meest imponerende.