La Traviata, een opera in drie bedrijven, gebaseerd op de roman ‘La Dame aux Camélias’ van Alexandre Dumas, beleefde haar première op 6 maart 1863 in het Teatro La Fenice in Venetie.

La Traviata speelt zich af in het Parijs van de 19e eeuw en vertelt het verhaal van een courtisane met een luchtig moraal, die kennis maakt met de oprechte liefde. In de buitenlucht, onder een heldere sterrenhemel, wordt u in vervoering gebracht door de mooiste aria’s. Liefdesbetuigingen van Alfredo, beschuldigingen van Alfredo’s vader Giorgio over Violetta’s verleden en het noodlottige einde - zoals die van alle onmogelijke liefdes - van Violetta. Het NNO staat onder leiding van Jan Willem de Vriend. De regie is in handen van Eva Buchmann.

‘La Traviata’ ofwel ‘De verdoolde vrouw’ - naar ‘La Dame aux Camélias’ van Alexandre Dumas en door Francesco Piave tot opera-libretto omgewerkt - behandelt op een nog steeds sterk tot de verbeelding sprekende wijze het thema van de onmogelijke liefde.

In dit geval tussen Alfredo Germont en de lichtzinnige, zich in de kringen van de Parijse ‘chique’ bewegende vrouw Violetta, die aan tuberculose lijdt. Een eerste aanzoek van Alfredo haalt weinig uit, maar wel ontvangt hij uit haar handen een prachtige bloem. Als deze verwelkt is, mag hij een nieuwe poging wagen. Aldus geschiedt en het komt tot een innige relatie. Maar geldzorgen gooien roet in het eten. Op een dag krijgt Violetta bovendien bezoek van Alfredo’s vader, die haar haar vroegere losbandige leven verwijt en een einde wil zien aan de verhouding tussen Violetta en zijn zoon. In wanhoop schrijft ze vervolgens een afscheidsbrief aan Alfredo, die na thuisgekomen te zijn niet alleen die brief leest, maar tevens een uitnodiging waarin een vriendin, Violetta uitnodigt voor een bal. Alfredo combineert beide brieven en besluit ook naar dit bal te gaan. Daar treft hij Violetta in het gezelschap van Baron Douphol aan, wier maitresse zij vroeger was. Als Alfredo aan Violetta vraagt of zij van Douphol houdt, antwoordt ze bevestigend. Dit wordt Alfredo teveel, maar dan komt zijn vader tussenbeide die Violetta’s handelwijze verklaart. Op het eind treffen we Violetta doodziek op bed aan. Uit een brief van Alfredo’s vader verneemt ze dat zijn zoon in het buitenland werkzaam is, maar zeer binnenkort naar Parijs komt om haar vergiffenis te vragen. Als Alfredo in het gezelschap van de dokter het slaapvertrek betreedt, is het al bijna te laat. Na het moment waarop ze aan haar werkelijke geliefde een medaillon heeft uitgereikt en het gedurende één ondeelbare seconde lijkt alsof ze genezen is, blaast ze haar laatste adem uit.