In 1791 vestigde zich in Amsterdam een in Duitsland geboren jongeman die zou uitgroeien tot één van de belangrijkste figuren van het Nederlandse muziekleven van zijn tijd: Johann Wilhelm Wilms. Deze naam zegt u misschien niets, maar vermogende Amsterdammers overspoelden hem in die jaren met compositieopdrachten. Zijn stijl is nauw verwant met de Weense klassieken, vooral Haydn. Kortom, we hebben iets goed te maken met Wilms, die trouwens ook de melodie van de hymne ‘Wien Neêrlandsch Bloed’ op zijn naam heeft staan. Met zijn Zesde Symfonie stellen wij hem aan u voor. Over Haydn gesproken. Met het Trompetconcert in Es stelde hij in 1800 zijn vriend de trompetspeler en bouwer Anton Weidinger in staat zijn kleppentrompet aan het publiek te presenteren. Na de pauze hoort u wat Franz Schubert tijdens zijn korte leven zelf nooit hoorde: zijn Negende Symfonie, bijgenaamd De Grote. “Wie deze symfonie niet kent, kent maar weinig van Schubert”, schreef Robert Schumann toen hij de partituur tien jaar na Schuberts overlijden ontdekte. Verrukt was hij over de ‘hemelse lengte’ ervan. In dit programma benaderen we de authentieke uitvoeringspraktijk zo dicht mogelijk.