Toen Beethoven zijn Tweede symfonie schreef, werd duidelijk dat hem een afgrijselijk lot te wachten stond. Zijn toenemende doofheid was onomkeerbaar. Deze vroege symfonie heeft nog wel de toen gangbare kleine orkestbezetting, maar onbezorgd is het allerminst. Afgezien van het tweede deel dat u even op adem laat komen, werkt het toe naar een climax van jewelste.

Een minder tragische, maar wel belangrijke worsteling maakte de Argentijn Astor Piazzolla door. Hoe te kiezen tussen de tangomuziek van zijn land en de klassieke muziek van Europa? Niet kiezen, was de slotsom, maar met elkaar verenigen. De weg die hij insloeg, onder andere naar dit Bandoneónconcert, maakte hem wereldberoemd. Ook Brahms worstelde en wel met het predikaat ‘Beethovens opvolger’ dat hem was toegekend. Toch kwam hij zegevierend uit de strijd, zo bewijst deze Vierde symfonie, zijn mooiste en nog altijd meest uitgevoerde.