In 2010 trilde de Oosterpoort op zijn grondvesten tijdens de Classical Interpretations van de hits van DJ Armin van Buuren. Bij het eerste nummer stond het publiek nog afwachtend te kijken, maar al snel werd het een euforisch dance event. Via de livestream van NTR Radio 4 waren ook nog eens 100.000 mensen getuige van het spektakel. De Twitter van Armin zelf ontplofte zo ongeveer, zo meldde hij later. Louter positieve reacties, vanuit de hele wereld. Vanwege het overweldigende succes nemen we deze zinderende show in reprise op 23 februari 2012 in de Grote Zaal van de Oosterpoort.

Voor wie niet weet wie Armin van Buuren is, kort nog even zijn staat van dienst. Deze in 1976 Leidenaar geldt als één van Nederlands beste exportproducten. Door het Britse tijdschrift werd hij diverse malen uitgeroepen tot beste DJ van de wereld. De muziek die hij maakt, wordt trance genoemd. Trance volgens Wikipedia is een ‘subgenre van dance waarin de nadruk op de melodie, de opbouw en de euforische/spacey sfeer ligt. Een tranceplaat begint vaak met een eentonige beat, en na verloop van tijd komt er steeds meer percussie en melodie bij. In het midden van de plaat is vaak een break, die toewerkt naar een climax. Het aantal beats per minuut ligt vaak tussen de 125 en 150 en de melodie wordt vaak herhaald. In een goede tranceplaat krijgt de luisteraar het gevoel alsof hij 'in trance' is.’ Armin van Buuren verzorgt wereldwijd shows waar per keer tot wel 35.000 bezoekers op afkomen. Ook heeft hij een radioprogramma ‘A State of Trance’, dat wordt uitgezonden op het Internet en 21 radiostations en 50.000 downloads per week telt. In zijn prijzenkast staan onder andere een Edison, de Nederlandse Popprijs en een Gouden Harp.
 

Een heel andere genre dan waar het NNO voor staat, zou je denken. Toch is er een link. Dirigent Hans Leenders legde dat vorig jaar als volgt uit: “De link is de minimal music. Dat is net zo motorisch en ritmisch en verandert ook heel langzaam. Qua beleving is het min of meer hetzelfde. Het vergt wel een ander soort concentratie van de musici. Je moet heel goed tellen en zeer geconcentreerd blijven om erbij te blijven.”
Artistiek manager Marcel Mandos: “Ik durf gerust te stellen dat componisten van de minimal music als Reich, Glass en Eno de grote wegbereiders voor de house scene zijn geweest. En voor hun was een man als Stravinsky - denk aan de vele herhalingen in ‘Sacre du Printemps’ - weer heel belangrijk. Armin van Buuren is weliswaar niet hun opvolger in de zin van luistermuziek en symfonisch gedachtengoed, maar zijn intentie is hetzelfde, namelijk het in trance brengen van mensen op basis van herhaling, pulsatie en het continue ostinato.”
Armin van Buuren zelf is heel vertrouwd met klassieke muziek. Zijn vader is een groot liefhebber, waardoor Armin in zijn jeugd een uitgebreid repertoire heeft leren kennen. “Ik moet daar wel door beïnvloed zijn. Ik vond het altijd fantastisch als mijn vader klassiek draaide. Ik wil mezelf niet met klassieke componisten vergelijken, maar klassieke muziek brengt mij in net zo’n euforische stemming als trance. Ik hoop dat dit project de deuren van de hokjes openzet bij mensen die normaal niet geneigd zijn om die deuren te openen. Ik weet zeker dat tranceliefhebbers van klassiek houden; het zou geweldig zijn als het omgekeerde nu ook gaat gebeuren.”
 

Hits van Armin van Buuren zijn in opdracht van het NNO georkestreerd door de Amerikaan Tom Trapp. Aan het orkestinstrumentarium zijn elektrische gitaren, drums en elektronisch geproduceerde ritmes toegevoegd. Om de trancesfeer te versterken, gaan de klanken vergezeld van een spectaculair laser- en videoprogramma. En natuurlijk gaan de stoelen weer uit de zaal. Ook nu staan de vertolkingen van In and Out of Love, Touch me, Communication, Hymn, Wall of Sound, Exhale, The Sound of Goodbye, Shivers, Serenenity, Zocalo en Blue Fear op het programma. Bovendien worden twee nieuwe arrangementen ten gehore gebracht: This light between us en Not giving up on love.

Armin van Buuren was vorig jaar bij het concert in de Oosterpoort aanwezig. Vooraf zei hij daarover: “Toen ik hoorde dat het Noord Nederlands Orkest mijn muziek zou gaan spelen, was mijn eerste reactie: ‘Wat is dit!?’ Ik vond het een heel spannend initiatief. Ik vind het ‘t hoogst haalbare als andere mensen iets met jouw werk doen. Dat is iets waar je als klein kind bijna niet van durft te dromen. Het zijn twee werelden die op het eerste gezicht niet gemakkelijk te verenigen zijn. Maar ik denk dat het in de praktijk wel iets teweeg kan brengen. Ik vind het te gek dat het NNO zijn nek durft uit te steken. Er is veel geflirt tussen de twee genres en nu gaat het dan ook echt gebeuren.”

Op de vraag of Armin achteraf tevreden was over wat hij hoorde bij het NNO, zei hij: “Ik ben zwaar vereerd, ik kan niet anders zeggen. Dat ze dat durven en dat ze toch zo dicht bij de originele versie zijn gebleven. Ik zag de zaal totaal los gaan en dat is waar het uiteindelijk om gaat.” Aan Rob Broere van het Dagblad van het Noorden vertelde hij: “Wat mij vooral aansprak, was de gelaagdheid van de muziek. Omdat de melodieën door andere instrumenten werden gespeeld dan in mijn producties, kwamen sommige lijnen veel meer naar voren. Ik ontdekte allemaal nieuwe dingen in mijn nummers. Echte instrumenten hebben absoluut een meerwaarde, heb ik vanavond weer gehoord. Dit brengt mij op mooie ideeën.”

Tekst: Annet Kampinga