Nieuwjaarsconcerten hebben doorgaans een spectaculair karakter met veel toeters en bellen. Toeters en bellen waren er niet zoveel in het nieuwjaarsconcert van het Noord Nederlands Orkest (NNO) gisteren in De Lawei in Drachten, maar spectaculair was het wel. Dat zat vooral in de wijze waarop het programma met vrolijke muziek werd uitgevoerd.

Op dat programma stonden ouvertures en aria’s uit opera’s van Mozart, Rossini en Donizette, een vijftal werken van Johann Strauss en een aria uit Candide van Bernstein. De opera’s waarvan de ouvertures en de aria’s waren gekozen behoorden alle tot het genre komische opera. Vrolijkheid en humor was al te horen in het eerste werk, de ouverture tot de opera De bruiloft van Figaro van Mozart. Het stuk werd spetterend gespeeld na een kort welkomstwoord door een vertegenwoordiger van het NNO en het zingen van het Fries volkslied. Zo werd de toon van dit concert gezet.

Dirigent Martin Fischer-Dieskau, zoon van de wereldberoemde zanger Dietrich Fischer Dieskau, wist de musici tot attent musiceren aan te sporen. Daarbij gaf hij hun weleens wat te veel de vrije hand, waardoor de spanning soms wat verflauwde. Maar op het juiste moment gaf hij dan wel nieuwe impulsen waardoor het orkest weer opveerde.

Spectaculair kan het optreden van sopraan Julia Neumann worden genoemd. Met de inzet van haar eerste aria uit De bruiloft van Figaro van Mozart, waarin ze besluit Figaro een lesje te leren, wist ze de zaal meteen te pakken. Niet alleen door haar prachtige stem, maar vooral ook door de wijze waarop ze de sfeer van dat wat ze zong wist over te brengen. In elke aria die ze verder in het programma ten gehore bracht, wist ze daarmee het publiek te bereiken. Alles wat ze had uit te drukken aan melancholie, wanhoop, haat en humor deed ze intens doorleefd. De vele coloraturen, virtuoze zangpassages - topsport voor zangers - die ze daarin tegenkwam, zong ze moeiteloos en glashelder.

Zeer indrukwekkend was de wijze waarop ze uit Candidie van Leonard Bernstein Glitter and be Gay zong, een aria over het glansvolle en ellendige bestaan van een prostituee. De dramatiek in dit stuk drukte ze niet alleen met haar geweldige stemgeluid uit, maar ook in haar lichaamsexpressie. Met gemak kwam ze daarin, evenals in andere aria’s, boven het vol spelende orkest uit. Een indrukwekkend slot van haar optreden waarvoor ze terecht een ovationeel applaus kreeg.

Naast de genoemde ouverture speelde het orkest even vlot en vaak fijnzinnig, met hier en daar mooie solo’s van diverse orkestleden, andere werken van Mozart, Rossini en Donizetti. Na de pauze gingen de remmen helemaal los in werken van Johann Strauss met de kostelijke Champagner-Polka en Im Sturmschritt. De Radetzkymars als laatste toegift kon natuurlijk ook in dit nieuwjaarsconcert niet ontbreken.


Gerben Bergstra