sluiten
Meer Recensies
Carte Blanche met Noëlle Weidman
23 november 2008 - De Harmonie
» meer informatie over dit concert
recensie

Kamermuziek door selectie NNO en celliste Weidmann

24 november 2008 - Jack Frölich, Friesch Dagblad

Het Noord Nederlands Orkest (NNO) organiseert samen met de Vriendenvereniging interessante kamermuziekseries, zoals Carte Blanche. In deze serie staat een van de , musici van het NNO centraal. Gister middag was dat de zeer getalenteerde celliste Noëlle Weidmann in het kamermuziekconcert in De Harmonie in Leeuwarden. 

Zij werd omgeven door een ensemble bestaande uit musici die voor het merendeel afkomstig zijn uit het Noord Nederlands Orkest. Zij speelden tijdens dit concert in verschillende samenstellingen. In het eerste onderdeel, de Sonate voor cello en piano in d-klein van Claude Debussy speelden Noëlle Weidmann en pianiste Christia Hudziy samen. Hele intieme muziek waarin vooral in het derde deel de verschillende speelmanieren op beide instrumenten kenmerkend was. Het samenspel door beide instrumentalisten was heel mooi. Er was niet direct sprake van een pianobegeleiding, maar de partijen waren helemaal gelijkwaardig.

Mooi was ook het Trio voor viool, cello en piano Variations sur la Sonnerie de Samte-Geneviève-du Mont de Maroin Marais van Philippe Hersant. Dit werk sloot mooi aan bij dat van Debussy. Het is boeiende muziek, hedendaags maar toch met een vleugje impressionisme. Het Trio werd uitstekend gespeeld door Noëlle Weidmann, Veselina Manikova (viool) en Christia Hudziy. Uit dezelfde periode als het werk van Debussy stammen Introduction en Allegro voor harp, strijkkwartet, fluit en klarinet van Maurice Ravel. Mooie muziek met klaterende nootjes in de harpsolo in het Allegro, mooi en virtuoos gespeeld door harpiste Karin Wark.

Na de pauze werd het strijksextet Souvenir de Florence in d-klein opus 7 van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski uitgevoerd, een imposant werk, waarbij alle zes instrumenten zelfstandige partijen hebben. Prachtige muziek die van een totaal andere orde was dan de muziek voor de pauze. Het is muziek uit de Russische romantiek, met een zekere mate van melancholie. Vooral het Adagio heeft een mooie opbouw. Het begon met een solo van violist Mark Blekh, terwijl de anderen pizzicato speelden. Langzamerhand ging dit pizzicatospel over in strijken.

Het was een mooie ervaring om verschillende leden van het NNO eens op deze manier samen te horen spelen en vooral kennis te maken met een zeer getalenteerde celliste.