Aangevuurd door de beroemde en ervaren operadirigent Richard Bonynge speelde het Noord Nederlands Orkest succesvol een populair opera-programma A Night at the Opera. Het succes was niet alleen aan hem te danken, ook de Roemeens-Engelse sopraan Nelly Miricioiù droeg daar in hoge mate aan bij. Zij was de ster van de avond.

,,Opera is dood” wordt er vaak geroepen. Daar was in De Lawei in Drachten niets van te merken. Er was flink wat publiek op afgekomen. Goed, er hadden nog een paar honderd bij gekund, maar het aantal was toch wel zo groot dat het bewees dat opera ook in Fryslân nog niet dood is.

Het programma was breed opgezet. Het beperkte zich niet alleen tot de opera. Diverse keren werd een zijsprongetje gemaakt naar de operette met namen als Johann Straus en Franz Léhar. Ook stonden er enkele niet operagebonden liederen op het programma. Deze waren echter wel geheel in operastijl gecomponeerd en pasten daarom goed in dit programma. Ze gaven het geheel wat meer kleur.

Bij opera denk je in de eerste plaats aan drama waarin mensenlevens en mensenleed op het spel staan. Dat is niet altijd zo. Er zijn ook komische opera’s. Uit dat repertoire was ook geput voor dit concert. Alle emoties van diepe ernst en droefheid tot uitbundige vrolijkheid kwamen voorbij. En al die emoties wist Miricioiù uitstekend op de zaal over te brengen. Elke aria bereidde ze al voor tijdens de orkestinleiding. Dan was ze even de oparaster op de bühne. Je kon dan de sfeer al van haar gezicht en pose aflezen.

Met haar prachtige stem, die wel wordt vergeleken met die van de legendarische Maria Callas, bracht ze het publiek bij elk optreden weer in vervoering. Heel sterk was dat na dramatische aria’s, die ze intens doorleefd bracht, steeds glashelder en met prachtige timing in de opbouw naar het slotakkoord toe.

Ze werd bijgestaan door een uitstekend begeleidend NNO, dat de hele avond op het puntje van de stoel zat. Dirigent Bonynge zorgde over het algemeen voor een goede klankbalans met de soliste. Miricioiù ‘s stemvolume was overigens van een dusdanig hoog niveau dat die balans ook niet zo gemakkelijk verstoord kon raken. Bonynge, een zeer ervaren operadirigent, wist met weinig opvallende gebaren het orkest uitstekend te laten musiceren. Ook in de operaouvertures en andere instrumentale werken zoals het ballet uit Die lustige Witwe. Op het aanhoudend applaus na het slotakkoord reageerde Miricioiù met een prachtig gezongen Vilja lied van Léhar.

Gerben Bergstra