Dirigent/pianist Stefan Vladar voerde gisteren met het Noord Nederlands Orkest op grandioze wijze twee pianoconcerten van Mozart uit in de Martinikerk in Sneek. Soms dirigerend, soms met de linkerhand dirigerend en de rechter spelend, en meestal met beide handen spelend werd puur Mozart vertolkt. Dit was ook puur genieten. Alle stemmingen kregen de juiste uitdrukking, van mild, liefelijk, smekend tot verheven. Ze werden op velerlei wijze gespeeld, soms met veel noten en soms met alleen akkoorden.

Mozarts muziek is altijd puur en geloofwaardig ook in de meest eenvoudige gedeelten zoals de Romance uit het eerste gespeelde pianoconcert. Een heel eenvoudig thema werd zo mooi verfijnd gespeeld. De dialogen tussen solist en orkest, met een belangrijke rol voor de eerste hobo en de dwarsfluit, brachten je tot lekker ontspannen luisteren en genieten. Ook het middendeel van het tweede gespeelde pianoconcert kreeg dezelfde behandeling, maar vanuit een totaal andere inhoud. In een wiegende ritmiek werden verdriet, en tevens een mateloze tederheid en berusting uitgedrukt. Ook hier was het de meeslepende wijze waarop Vladar de vleugel bespeelde en het orkest in zijn interpretatie meenam, waardoor het publiek als het ware geleid werd naar een totaal andere wereld, buiten die van alledag.

Vertoonden de werken qua opzet veel overeenkomsten, de verschillen zaten in de inhoud. Met name het eerste deel van het eerst gespeelde werk in d mineur was echt dramatisch mineur. Dit werd dadelijk in de orkestinleiding op niet mis te verstane wijze uitgedrukt, voordat de solist zich in het spel mengde. Na het al genoemde milde middendeel werd dit concert met een prachtig speels rondo afgesloten waarin Vladar naar het slot toe de spanning tot hoog niveau wist op te voeren. Ditzelfde deed hij later op nog indringender wijze met het slotdeel van het Tweede pianoconcert in A als afsluiting van het concert. Het eerste deel van dit concert verschilde sterk in karakter met het eerder gespeelde. Geen dramatiek maar milde thematiek met een vocaal karakter beheersten dit deel. In het orkest waren nu de hobo’s vervangen door klarinetten.

Zowel voor als na de pauze werd eerst een Ouverture van Mozart gespeeld. Beide ouvertures waren inleiding tot een opera. In die ouvertures moet het publiek worden voorbereid op wat hen in de opera te wachten staat. Mozart componeerde die ouvertures altijd als laatste, soms als de opera al was ingestudeerd. Deze ouvertures zijn altijd opgebouwd uit melodieën die in de opera voortkomen. Aan het majestueuze begin en het lichte speelse vervolg van de ouverture tot de opera Cosi fan tutte was duidelijk te horen dat het er in de opera vrolijk aan toe gaat. Het duistere begin van de ouverture Don Giovanni liet het uiteindelijke lot van de rokkenjager horen. Maar spoedig verruilde Mozart de somberheid voor levendige muziek. Mede dankzij het fenomenale spel van dirigent Vladar bezorgde het NNO Sneek een prachtige Mozartavond.

Gerben Bergstra