Qnder het motto Onbereikbare Liefde speelt het Noord Nederlands Orkest nu een zonderlinge combinatie van tijden en klanken. Eerst Wagners Vorspiel und Liebestod uit Tristan und Isolde, daarna de smarten van Maria bij het kruis in het Stabat Mater van Pärt en tenslotte een kloeke selectie uit Prokofjefs ballet Romeo en Julia. Het ging niet alleen om liefde, maar ook om dood, legde chef- dirigent Stefan Asbury in een klein praatje tussen Wagner en Pärt uit. De weelderige Wagner en de ascetische Pärt verdroegen elkaar eigenlijk wel. Wagner smachtte in fraaie orkestkleuren, uitersten in dynamiek en rustige bewegingen. Jammer dat er geen zangeres was om aan het slot te zingen over ‘ertrinken, versinken, unbewußt, höchste Lust’.

Het Stabat Mater, voldoende bekend in zijn versie voor drie zangers en solostrijkers kreeg in de orkestversie met 18 goede koorzangers en strijkorkest soms ook een bijna romantisch kleurtje.

De selectie uit Romeo en Julia volgde het ballet op de voet met 16 van de totaal 52 nummers. Dus hoorden we nu ook eens deeltjes die anders alleen bij een opvoering aan bod komen. Het is zulke afwisselende muziek dat ze een vol uur kan boeien, al raak je zonder dans het verhaal soms wel kwijt. Het was ook een forse kluif voor het orkest, wat gaandeweg wel te merken was als zachtere tinten een beetje verbleekten en er her en der iets onzuivers opdook.

Door Paul Herruer