Samen met het Noord Nederlands Concertkoor en vier solisten voerde het Noord Nederlands Orkest (NNO) het oratorium Messiah van Händel uit in De Lawei in Drachten. Dit was niet een uitvoering in een oorspronkelijke versie van Händel zelf, maar in de bewerking die Mozart van dit werk maakte op verzoek van de Nederlandse diplomaat baron Van Swieten. Mozart vergrootte het orkest zoals dat in de late achttiende eeuw gebruikelijk was. Ook werden de Bijbelteksten waaruit dit werk is opgebouwd, in het Duits gezongen, om het zo in het Duitstalige gebied van Europa gemakkelijk ingevoerd te kunnen krijgen.

In deze versie wordt Messiah niet vaak uitgevoerd. Voor dit soort uitvoeringen is Stefan Vladar de laatste jaren bij het NNO de aangewezen dirigent. Hij is oudemuziekspecialist. Ook gisteravond nam hij deze taak op zich. Aan de hooggespannen verwachtingen voldeed hij niet in elk opzicht. Bepaalde gedeelten zoals de ouverture en pifa misten enige souplesse, waardoor ze wat stug overkwamen.

In koorgedeelten en aria’s was dit soms ook het geval. In zijn tempo-keuze was Vladar niet altijd even stabiel. Daarbij kon hij niet voorkomen dat de onderlinge samenzang, met name na de pauze, in het koor niet altijd vlekkeloos was. Ook tussen koor en orkest was de balans niet altijd ideaal. Sommige delen na de pauze kwamen wat ongenuanceerd over. Maar over het algemeen stonden de koorgedeelten als een huis, zoals het beroemde Halleluja en het slotkoor. De koorklank in de hier en daar ingewikkeld gecomponeerde stemmenweefsels was helder en doorzichtig.

Ondanks deze kritiekpunten viel er ook veel moois te genieten zowel bij koor als bij de solisten, waar het orkest zich naadloos bij aansloot. De vier solisten waren ieder voor zich vaklui in historische uitvoeringspraktijk. De sopraan Katherine Fuge voldeed in elk opzicht zowel qua stem als het interpreteren van de teksten. Ontroerend mooi was haar vertolking van de aria Ich weiss, dass mein Erlöser lebet. Heel beheerst en zeer doorleefd.

De mezzosopraan Wilke te Brummelstoete had voor de pauze enkele aria’s te zingen die melodisch in het lage gedeelte van haar stem lagen. Hierdoor kwam ze in de zaal niet duidelijk over. Veel sterker was zij na de pauze in aria’s die melodisch hoger lagen. Hierin kon ze zich veel beter manifesteren.

Tenor Julius Pfeifer zong technisch perfect, maar beschikt niet over een groot stemgeluid. In de gezongen kwartetgedeelten was dit zijn nadeel. Zeer overtuigend kwam de bas Sebastian Noack over. Zijn heroïsche aria’s zoals Warum entbrennen die Heiden stonden als een huis. Ook in het lyrische recitatief Merk auf! Ich künd’ein Geheimnis an maakte indruk. Als geheel een respectabele Messiah, die hier en daar wat meer verfijning had mogen hebben.

Gerben Bergstra