Natuurlijk heeft De Schilderijententoonsteling van Moessorgski niets met het sprookje van Hans en Grietje te maken. Maar er komt wel een heks in voor: Baba Yaga. Zij maakt in het licht aangepaste sprookje, zoals René Groothof dat op Moessorgski’s muziek bij het Noord Nederlands Orkest vertelt, een noodlanding met haar bezem en gaat hongerig op zoek naar kindervlees met schrik erin dat smaakt namelijk lekkerder.
Dat Groothof met weinig middelen veel effect kan sorteren, wisten we eigenlijk wel en dus spreekt vanzelf dat zijn Hans en Grietje een leuke drie kwartier voor alle leeftijden vult – ongeveer van 7 tot 77. Niet alleen leuk dankzij hem, zeker ook door de prachtige illustraties van Rogier Willems die erbij worden geprojecteerd. Ook al gaat De Schilderijententoonsteiling over andere dingen en beelden, in het sprookje van Groothof past de muziek over het algemeen goed bij zijn verhaal en soms doet hij er verrassende dingen mee. Zoals een slaapliedje zingen Il vecchio castello - dat stuk met de saxofoonsolo. Het is daarom jammer dat deze Hans en Grietje alleen dit weekeinde te zien was. In juli komt de voorstelling terug als jeugdconcert, maar dat ontgaat het abonnementspubliek van het NNO.
Overigens was het hoe leuk ook bij de première niet helemaal koek en ei tussen Groothof en het orkest. Soms schalde het onbekommerd en moest hij versterkt en al op topvolume praten en soms noodde, en soms was het tempo van de begeleiding aan de hoge kant waardoor hij zijn tekst moest afraffelen. Maar in de slotmaten hanteerde hij wel met verve de bekkens. En die hoor je overal bovenuit.