Een van de eieren van de Russische goudsmit Fabergé siert het omslag van het programmaboekje vol ‘Russische Juwelen’ van het Noord Nederlands Orkest. De muziek komt ook uit de tijd dat de Russische tsaren die decoratieve, luxe bibelots als familiecadeautjes bestelden. Alle muziek op het programma glanst dan ook weelderig en dat was bij de eerste uitvoering in Drachten meer dan hoorbaar. Het koper was zelfs erg glanzend opgepoetst, maar dat kan aan de akoestiek aldaar liggen. De met een mooie hobosolo beginnende suite uit Tsjaikovsky’s Zwanenmeer stijgt in de finale trouwens uit boven het alleen maar decoratieve: daarin zit bijna net zoveel drama als in de slotdelen van sommige van zijn symfonieën.

Shéhérazade van Rimsky-Korsakow is eerder een kloek, symfonisch kroonjuweel dan een luxe hebbedingetje, maar ook daar zorgde gastdirigent Michail Jurowski ervoor dat de glanzende allure van het stuk optimaal straalde. Hij heeft daar maar weinig gebaren voor nodig en misschien kwam het daardoor dat in Shéhérazade her en der nog wat kleine glittersteentjes niet helemaal solide gezet leken. Maar wel waren er mooie orkestsoli; niet alleen die van concertmeester Eeva Koskinen, maar ook van blazers.

De enige echte snuisterij op het programma zijn de Rococovariaties van Tsjaikovsky, met een cellopartij die bijna een romantische vertaling van Boccherini lijkt. Solist Mario Brunello maakte er met een kamermuzikale maar aanwezige toon een speels feestje van, al vielen zijn rapvlugge nootjes in de slotvariatie een beetje weg. Daarna gaf hij nog een toegift: een solo in Spaanse sfeer aardig maar ook een tikje te lang.

Paul Herruer