‘U vraagt en wij spelen’. De Vrienden van het NNO hadden kunnen stemmen op hun favoriete orkestwerken en die partituren stonden vrijdagavond in De Lawei op de lessenaar. Een sympathiek gebaar naar de vaste bezoekers dat gehonoreerd werd met een leuke opkomst.

Het kroonjuweel van het programma klonk voor de pauze. De jonge Russische pianiste Magda Amara (1984) bracht met haar betoverende techniek in het Pianoconcert nr. 1 in Bes, opus 23, van Tsjaikovski de zaal in vervoering. Ze koos voor een eigenzinnige interpretatie. Met een melange van majestueuze akkoorden, rank artistiek spel en voortdenderende octaven probeerde ze nieuwe kleur te geven aan dit ijzeren romantische repertoirestuk. Ze slaagde daar wonderwel in. Soms voegde ze er een beetje impressionisme aan toe; wat beslist niet misstond.

In uitstekende samenwerking met dirigent Stefan Vladar (sinds 2009 Amara’s pianodocent in Wenen) bloeide er een perfecte timing op tussen orkest en solist. Thema’s met ragfijne nuances volgden elkaar naadloos op. Door het intense muzikale contact, waarbij de orkestleden ademloos luisterden en keken naar de virtuoze capriolen van Amara, ontstonden spannende fortissimo passages maar even plotseling ook weer sprookjesachtige, tedere momenten in een ragfijn pianissimo.

Meteen aan het begin van het concert waren met de ouverture ‘La forza del destino’ van Verdi alle uitersten al even beproefd en bleek dat het NNO zeer energiek en fris aan een nieuw seizoen is begonnen. Vladar’s tempi waren prima gekozen, waardoor dit van noodlot, dreiging en eenzaamheid doordrongen werk de juiste dosis expressie en emotie meekreeg.

Tot slot konden in Sjostakovitsj’ Negende Symfonie de diverse instrumentgroepen genieten van lekker veel gekke solo’s in dit circusachtige werk met af en toe een serieuze ondertoon. Alles was mogelijk: een warme, echt Russische strijkklank, twinkelerende houtblazers, ferm en enthousiast jazzy koper.

Jeanine Kramer